A Gift from Eastern Tibet

One of the calves was born from the mother whose life the Foundation released in January this year. It's now four months old.

Like the Moon that No one Can Steal

Leaving one's career doesn't mean one deserts Samsara. Only that priority in one's life has shifted. When we practice the dharma, we don't have to turn our back to the world by seeking an ordination, refusing to get married, abandoning meat, eating only one meal per day, not associating with anyone or refusing to watch movies or listening to music. Real dharma practice is the training of one's mind with a sole purpose of attaining enlightenment. Outer behaviors enhance us to be constantly cheerful and mindful. Inner practice is more important.

When we set our goal to enligtenment, outer behaviors - both body and speech - will follow. We'll never get lost. We'll never do anything wrong. Because of this motivation, we want to seek a master who can guide us on the path of enlightenment. Representing Buddha on earth, the teacher is a lamp illuminating a way to Buddha nature, an inner condition which is clear but empty just like the vast expanse.

Hence, dharma practice occurs in all situations. It always remains in our heart in the same manner as the moon in the sky which no one can steal. Dharma practice doesn't happen only in the prayer room, when we meditate with our hands folded on our lap, or when we listen to the dharma teaching. Dharma practice happens everywhere no matter whether we are eating, working, driving, falling ill, sleeping or even when we are watching a movie or other kinds of entertainment.

With mind inseparable from the teacher's mind, with proper attitude to help sentient beings attain Buddhahood, whatever we do, whatever we speak, whatever we think constitute dharma practice.

เหมือนดวงจันทร์ในฟากฟ้าที่ไม่มีใครขโมยไปได้

การทิ้งงานทางโลกไม่ได้แปลว่าออกจากโลก เพียงแต่สิ่งสำคัญอันดับแรกของชีวิตเปลี่ยนไป การปฏิบัติธรรมไม่ได้แปลว่าต้องหันหลังให้แก่โลกแล้วออกบวช ไม่แต่งงาน ไม่กินเนื้อสัตว์ กินอาหารมื้อเดียว ไม่คบหาสมาคมกับใคร ไม่ดูหนังฟังเพลง การปฏิบัติธรรมที่แท้คือการฝึกฝนจิตโดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อการตรัสรู้ การกระทำภายนอกเป็นเพียงสิ่งช่วยเหลือให้เราประคองจิตให้ผ่องแผ้ว การตั้งจิตภายในเป็นสิ่งสำคัญที่สุด

เมื่อเราตั้งจิตที่จะหลุดพ้น การกระทำภายนอกทั้งกายและวาจาจะตามมา เราจะไม่มีวันหลงทาง เราจะไม่มีวันทำอะไรผิดๆ ด้วยเหตุนี้ เราจึงอยากมีครู เพราะครูเป็นตัวแทนของพระพุทธเจ้าบนโลกมนุษย์ ครูเป็นเสมือนประทีปส่องนำทางทำให้เราเห็นหนทางของการเข้าถึงพุทธภาวะภายในอันเป็นสภาวะกระจ่างใสและเป็นหนึ่งเดียวกับศูนยตา หนึ่งเดียวกับธรรมชาติที่กว้างใหญ่ไพศาล

การปฏิบัติธรรมที่แท้เกิดขึ้นในทุกๆสถานการณ์ อยู่ในจิตของเราเหมือนดวงจันทร์ในฟากฟ้าที่ไม่มีใครสามารถขโมยเอาไปได้ การปฏิบัติธรรมไม่ได้เกิดขึ้นเพียงในห้องพระ ในระหว่างเรานั่งสมาธิด้วยมือประสานบนตัก เบื้องหน้าพระพุทธรูป หรือในระหว่างฟังธรรม การปฏิบัติธรรมเกิดขึ้นในทุกสภาวะ ไม่ว่าเราจะกำลังทำงาน กินข้าว ขับรถ เจ็บป่วย นอนหลับ หรือแม้แต่ขณะกำลังดูหนัง ดูละคร

ด้วยจิตที่ไม่เคยแยกจากครู ด้วยทัศนคติที่จะช่วยสัตว์ทั้งหลายให้หลุดพ้น ทุกอย่างที่เราทำ ทุถคำพูดที่เรากล่าว ทุกความคิด คือการปฏิบัติธรรมทั้งสิ้น

What Matters is Our Mind

Yesterday I attended a lecture by a Japanese linguistic professor Sachiko Ide. She was talking about a book by Linda Young on cross talks in Chinese and American. Linda Young is described an American with Chinese mind. I was struck by this description. In fact, what matters is not what culture you were born into and what you consider yourself to be. But it is the quality of your mind - how close it is to Buddha's mind. We tend to think that our group is better than others. Sometimes we cultivate hatred which leads to all sorts of conflicts and problems, just because we think we are better than others. But deep down all human beings are the same. The mind is the only true essence. It can't be labeled Thai, Tibetan, Chinese or others.

สังสารวัฏกับนิพพานคือสิ่งเดียวกัน Samsara and Nirvanara are One and the Same

เมื่อเราพบส่ิงดีๆในชีวิต มีความรัก มีความสุข เรามักจะเกิดความรู้สึกผูกพัน และมักไม่ค่อยนึกถึงการปฏิบัติธรรมหรือถามคำถามว่าเราเกิดมาทำไม เราควรจะใช้ชีวิตอย่างไรจึงจะให้ชีวิตนี้มีความหมายที่สุด แต่เมื่อเราประสบกับความทุกข์ พลัดพรากจากบุคคลที่รัก การงานล้มเหลว หรือไม่เป็นไปตามที่ตั้งใจไว้ หรือประสบกับความเจ็บป่วย เวลานั้น เราเริ่มเห็นความไม่จริงแท้ของชีวิต บางคนหันมาปฏิบัติธรรมเพราะเชื่อว่าเป็นหนทางดับทุกข์ในขณะนั้น
หลายคนตัดิสินใจทิ้งบ้านเรือนเพื่อออกบวช แม้ว่าการสละโลกจะเป็นสิ่งประเสริฐ แต่ทัศนคติในการสละนั้นต้องไม่ใช่เพราะสังสารวัฏเป็นสิ่งเลวร้าย สังสารวัฏคือสภาวะแห่งความเป็นธรรมชาติ สามารถมองให้เป็นสิ่งสวยงามได้เช่นกัน การได้อยู่ในสังสารวัฏนี้ทำให้เราได้เข้าถึงหนทางแห่งการหลุดพ้น ได้ช่วยเหลือสัตว์อีกจำนวนมหาศาล ด้วยเหตุนี้ จึงมีคำกล่าวว่า สังสารวัฏกับนิพพานคือสิ่งเดียวกัน ที่เราเห็นสังสารวัฏกับนิพพานแยกจากกันเพราะจิตปรุงแต่งของเรานั่นเอง

Remembering Tara (2)

This morning we made an offering to Tara, recited Tara mantra as well as Guru Rinpoche and Vajrasattva mantras. A new friend came to pray with us. She learned how to make prastrations before. And we talked about how to set our mind while doing the prostrations. We must feel grateful to all sentient beings. With them we prostrate to our teachers and Buddhas with unshakable faith, total respect and heartfelt devotion.

When we recite the mantra, we think of compassion and generate it to sentient beings. Our body, speech and mind fuse into one while reciting it. We visualize Lama Tara sitting on the lotus throne above the crown of our head. There are the sun and the moon on the lotus, a symbol of purity. The sun and the moon represent means and compassion, two important aspects of enlightenment.

After the prayer, Yontan and I recited the praise to Mother Chama in the Bon lineage. Chama is one and the same as Mother Tara. Then we meditated on our root guru with gratitude. We asked for his blessing in realizing the primordial nature of mind and in attaining enlightenment for the sake of others.

อย่าปล่อยให้ความโกรธเกาะกินใจ

ใีนชีวิตของเราแต่ละคน ไม่ว่าจะเป็นคนธรรมดา นักบวช หรือผู้ปฏิบัติธรรมทั่่วไป ต่างก็มีความโกรธด้วยกันทั้งสิ้น ความแตกต่างอยู่ที่เราโกรธสิ่งใด หรืออะไรทำให้เราโกรธ ความถี่ของความโกรธ และการเข้าใจสภาวะความโกรธนั้น ผู้ปฏิบัติธรรมชั้นสูงมักไม่ค่อยโกรธ แม้หน้าตาจะไม่ยิ้มแย้มตลอดเวลา แต่ผู้อยู่ใกล้ชิดสามารถสัมผัสถึงความอ่อนโยนและอารมณ์อันคงที่ บางคนสัมผัสได้ถึงสภาวะอันเป็นธรรมชาติ ดุจดังศูนยตาในความไพศาล

หากผู้ปฏิบัติธรรมเหล่านั้นจะโกรธ ความโกรธก็มักจะเป็นเรื่องความเลวร้ายหรืออธรรม มากกว่าจะเป็นการถูกกระทบด้วยอารมณ์ชั่ววูบ พุทธทิเบตสอนว่า หากเรามีความโกรธ เราสามารถจะระบายความโกรธออกมาได้ เราไม่ควรระงับความโกรธนั้น เพียงแต่เราต้องรู้ตัวว่ากำลังโกรธอยู่ นั่นคือ เราเข้าใจสภาวะความโกรธนั้นและพยายามแปรเปลี่ยนความโกรธให้เป็นความเมตตา ในตอนต้น การเปลี่ยนอาจเป็นเรื่องยากและดูจะเป็นเรื่องเสแสร้ง แต่เมื่อฝึกบ่อยๆ ก็เกิดขึ้นได้และจะกลายเป็นส่ิงที่เป็นธรรมชาติ ดังคำกล่าวที่ว่า แม้เหล็กก็สามารถบิดได้

ในการทำงาน หากจะโกรธ ก็จงโกรธเถิด แต่อย่าปล่อยให้ความโกรธเกาะกินใจจนเป็นนิสัย เมื่อโกรธ พยายามเปลี่ยนความโกรธนั้น เป็นอารมณ์ทางบวก ถ้าทำไม่ได้โดยทันที ก็ทำหลังจากที่ความโกรธสิ้นสุด เมื่อจิตอยู่ในสภาวะปกติ แต่ถ้าเราโกรธ แล้วไม่พิจารณาอารมณ์ ไม่พยายามจะแปรเปลี่ยนอารมณ์นั้น เราอาจจะตกอยู่ในกับดักของอารมณ์บ่อนทำลาย กลายเป็นคนช่างโกรธ หงุดหงิดง่าย ทำให้ตัวเองไม่มีความสุข

ข้อสำคัญ เมื่อโกรธ จงอย่าโกรธตัวเอง ไม่มีอะไรเลวร้ายไปกว่าการไม่รักตัวเอง การมองเห็นว่าตัวเองไม่มีคุณค่า

Buddhism in Russia

The Thousand Stars Foundation cordially invites interested public to attend a special lecture to commemorate the 110 years of Thai-Russian relations:

"300 Years of Buddhism in Russia"
by Dr. Andrey Terentyev
12 September 2007, 16.00-18.00 hrs.
Room 302, Boromrajakumari Building, Chulalongkorn University

Professor Terentyev is a Tibetologist, translator of His Holiness the Dalai Lama and editor of the Russian translation of Lamrim Chemo (Graded Path to Enlightenment), foremost teaching in Tibetan Buddhism by Tsongkhapa.

The lecture will also concern this classic teaching as well as Buddhist arts. It will be accompanied by a number of illustrations.

There are no registration fees.

For detail, contact me at hkesang@yahoo.com, Tel. 081 343 1586 or Areerat Sirikhoon at areeratana@cpbequity.co.th, Tel. 081 648 1195.

สิ่งที่กลัวและสิ่งยึดเหนี่ยวเป็นสิ่งเดียวกัน

เมื่อวานเขียนว่า เมื่อมีความกลัว นึกถึงพระแม่ตารา (หรือพระพุทธเจ้าพระองค์ใด) แล้วความกลัวหายไป เราอาจจะคิดว่าพระองค์มีอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ ดุจดังพระองค์อยู่นอกกายเรา ในยามที่เราต้องการ พระองค์จะเสด็จมา แต่จริงๆแล้ว พระองค์อยู่ในใจเราตลอด สิ่งที่ทำให้เรากลัวคือจิตที่ปรุงแต่ง สิ่งที่เรายึดเหนี่ยวเป็นที่พึ่งเมื่อยามกลัวก็อยู่ในใจเราเช่นกัน หรือกล่าวได้ว่า เป็นผลงานสร้างสรรค์ของจิตดวงเดียวกัน

เมื่อเป็นเช่นนี้ อาจมีผู้ถามว่า แล้วถ้าเป็นอย่างนั้น เราจะสวดมนตร์ถึงพระองค์ทำไม เราจะสวดคาถาทำไม เมื่อเรารู้ว่าพระองค์อยู่ในใจเราเอง คำตอบก็คือ การจะเข้าใจประเด็นนี้ได้อาศัยการฝึกฝนเป็นเวลานาน เราอาจจะคิดว่าเราเข้าใจ เราอาจจะพูดหรือเขียนเกี่ยวกับสิ่งนี้ได้อย่างชัดเจน แต่จะเข้าใจจริงอย่างไม่มีข้อสงสัย อย่างไม่ลืมตัวเมื่อความกลัวเกิดขึ้น อาศัยการฝึกจิตอย่างอุตสาหะ การสวดมนตร์ภาวนานึกถึงคุณสมบัติของพระพุทธเจ้าเป็นหนทางหนึ่ง ในการขัดเกลาจิตให้ปราศจากความคิดปรุงแต่ง ให้จิตนึกถึงความดีงามอยู่ตลอดเวลา

เมื่อสวดคาถาจนเป็นนิสัย ความกลัวก็ลดลง การปรุงแต่งก็น้อยลง แม้แต่ในความฝัน เมื่อฝันร้ายเห็นสิ่งที่ทำให้กลัว เช่น บุคคลหน้าตาดุร้าย สัตว์ร้าย ภูติผี ก็ยังสามารถยึดพระแม่ตาราเป็นที่พึ่งได้และแปรเปลี่ยนสิ่งที่ทำให้กลัวในความฝัน
ให้มีคุณลักษณะเดียวกับพระองค์ได้

Tibet and Himalayan Seminar

การเสวนาเรื่อง "สานศิลป์สู่ศานติ: พุทธศิลป์และวัฒนธรรมทิเบต
และหิมาลัย" เลื่อนไปเป็นวันเสาร์ที่ 13 ตุลาคม 2550 ตั้งแต่เวลา 9.00 น.
นอกจากการเสวนา จะมีการแสดงนิทรรศการ การขายของที่ระลึก
และกิจกรรมที่น่าสนใจอื่นๆ
รายละเอียดจะได้แจ้งให้ทราบ สถานที่ ห้อง 105 อาคารมหาจุฬาลงกรณ์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

Seminar on Tibetan and Himalayan Buddhist Arts and Culture has been postponed to Saturday 13 October 2007 at Room 105 Mahachulalongkorn Building, Chulalongkorn University. More detial will be announced soon.

Remembering Tara

This Thursday is Dakini Day. I'll make an offering to the 21 Taras and recite several prayers at the small Tara temple in my house. Anyone is welcome to join me in the prayer. My house location: 129/908 Perfect Place, Ratanatibet Road. Praying time: 9-11.00 am. Vegetarian lunch will be provided.

This picture is a statue of Green Tara taken from a temple in Tibet. Green Tara symbolizes compassion and protection from fear. When we encounter any fear in life, we can think of her, call her name and recite Tara mantra. This will dispel the suffering from fear.

Tara bird

My son named this picture. It was taken this morning after it rained all night long. Thing has come back to its natural state. The bird reappeared as though nothing has happened.