When angry thoughts arise vividly, if you look at them nakedly and rest without fabribation, they will vanish in their own ground without harm or benefit. -Jamgon Kongtrul
เมื่อความคิดที่เต็มไปด้วยความโกรธเกิดขึ้น จงพิจารณาดูมันจนเห็นเนื้อแท้ พักโดยปราศจากความคิดปรุงแต่งใดๆ ความโกรธก็จะหายไปโดยไม่ทำร้ายหรือทำประโยชน์ให้แก่ผู้ใด -จัมเกิน กงทรู ริมโปเช
Saturday, May 17, 2008
Guru Rinpoche by a Thai Artist
The making of a Guru Rinpoche image by a Thai renowned artist Ajarn Somprasong Chaonarai, another project of the Thousand Stars Foundation. Interested persons, please email 1000tara@gmail.com.
รูปพระคุรุ ริมโปเช ปั้นโดยอาจารย์ศมประสงค์ ชาวนาไร่ อีกหนึ่งโครงการของมูลนิธิพันดารา ผู้สนใจกรุณาสอบถามที่ 1000tara@gmail.com
Friday, May 16, 2008
Progress on the Tara Great Stupa
Today we went to see the model for our Tara Great Stupa for the first time. It's done by Khun Jakrit in Bang Khun Non. The model is really beautiful. After painting and design, it will be displayed at various places and will be based at our foundation house.
Jakrit, creator of this model
132 tiny Mani prayer wheels. There will be 260 Mani rollers on the real-sized Stupa.
The Thousand Stars architects (Lek, Glaang, Jun) are inspecting the model.
แบบจำลองสามมิติของพระศานติตารามหาสถูป ฝึมือคุณจักรกริช เมื่อสถูปจำลองเสร็จแล้ว จะแสดงตามที่ต่างๆและประจำที่บ้านมูลนิธิ
Workshop with Patients
Yesterday (May 15) Tam, Yontan and I went to a group called "Friendship Therapy" for cancer patients run by Dr. Oppiwan Hongladarom, Ajarn Soraj's relative. The audience composed of a few patients, staff and ttwo monks. They showed my prostration story, which was on air last year.
After that we talked about Vajrayana ways of prostrations and meditation. Tam taught the audience how to do a simple visualization based on a lotus hand gesture. He trained us to be mindful to our hand movement which must correspond our mental image. After that I talked a little bit about a visualization on Tara, and Yontan demonstrated to the audience how to make a full prostration.
It was wonderful to see patients being eager to do prostrations. Because of that, even though the audience was a small group, it became a meaningful exercise for us.
วันที่ 15 พฤษภาคม ดิฉัน ตั๋ม เยินเต็นไปเป็นวิทยากรให้กลุ่มมิตรภาพบำบัดซึ่งมีคุณหมออพภิวันท์ หงศ์ลดารมภ์ เป็นผู้ก่อตั้ง คุณหมอเป็นลูกพี่ลูกน้องของอาจารย์โสร้้จจ์ ตั้งกลุ่มนี้เพื่อคนไข้มะเร็ง
เราเริ่มการอบรมด้วยการชมภาพยนตร์เกี่ยวกับการที่ดิฉันไปกราบอัษฎางคประดิษฐ์จากรายการเรื่องจริงผ่านจอ จากนั้นก็พูดคุยกันเกี่ยวกับการกราบและการนั่งสมาธิแบบวัชรยาน ตั๋มสอนวิธีการตั้งนิมิตอย่างง่ายๆ ดิฉันเสริมเรื่องการตั้งนิมิตถึงพระแม่ตารา และเยินเต็นสอนวิธีกราบ
ดีใจที่เห็นคนไข้อยากกราบแบบทิเบต แต่กังวลใจหากจะมีผู้ใดนำความรู้และการปฏิบัติแบบทิเบตไปใช้ในทางไม่ถูกต้อง
ขอให้เราตั้งนิมิตว่าที่กลางใจของเรามีดอกบัว แล้วดอกบัวค่อยๆบานออก พร้อมกับส่งกลิ่นหอมไปทั่วบริเวณนี้ ออกไปทั่วแผ่นดินนี้ ไปจนถึงทั่วทั่งจักรวาล จนอสงไขย...
ขอนำพาบิดาทางขวา มารดาทางซ้าย สัตว์ทั้งหลายทั่วทั้งนภากาศ ร่วมกราบพระรัตนตรัยไปกับข้าพเจ้าด้วย
After that we talked about Vajrayana ways of prostrations and meditation. Tam taught the audience how to do a simple visualization based on a lotus hand gesture. He trained us to be mindful to our hand movement which must correspond our mental image. After that I talked a little bit about a visualization on Tara, and Yontan demonstrated to the audience how to make a full prostration.
It was wonderful to see patients being eager to do prostrations. Because of that, even though the audience was a small group, it became a meaningful exercise for us.
วันที่ 15 พฤษภาคม ดิฉัน ตั๋ม เยินเต็นไปเป็นวิทยากรให้กลุ่มมิตรภาพบำบัดซึ่งมีคุณหมออพภิวันท์ หงศ์ลดารมภ์ เป็นผู้ก่อตั้ง คุณหมอเป็นลูกพี่ลูกน้องของอาจารย์โสร้้จจ์ ตั้งกลุ่มนี้เพื่อคนไข้มะเร็ง
เราเริ่มการอบรมด้วยการชมภาพยนตร์เกี่ยวกับการที่ดิฉันไปกราบอัษฎางคประดิษฐ์จากรายการเรื่องจริงผ่านจอ จากนั้นก็พูดคุยกันเกี่ยวกับการกราบและการนั่งสมาธิแบบวัชรยาน ตั๋มสอนวิธีการตั้งนิมิตอย่างง่ายๆ ดิฉันเสริมเรื่องการตั้งนิมิตถึงพระแม่ตารา และเยินเต็นสอนวิธีกราบ
ดีใจที่เห็นคนไข้อยากกราบแบบทิเบต แต่กังวลใจหากจะมีผู้ใดนำความรู้และการปฏิบัติแบบทิเบตไปใช้ในทางไม่ถูกต้อง
ขอให้เราตั้งนิมิตว่าที่กลางใจของเรามีดอกบัว แล้วดอกบัวค่อยๆบานออก พร้อมกับส่งกลิ่นหอมไปทั่วบริเวณนี้ ออกไปทั่วแผ่นดินนี้ ไปจนถึงทั่วทั่งจักรวาล จนอสงไขย...
ขอนำพาบิดาทางขวา มารดาทางซ้าย สัตว์ทั้งหลายทั่วทั้งนภากาศ ร่วมกราบพระรัตนตรัยไปกับข้าพเจ้าด้วย
We Can Make Things Back to Normal Again
We talked to Lhasray Rinpoche again this morning after watching more news on the earthquake. One of the quake hit areas is where he has a project going on. He said some buildings collapsed but no one got injured. Rinpoche remarked that gradually we could make things back to normal again. The most important thing is human life. He himself and his family are doing well and is working on the texts to be placed inside the Stupa. Rinpoche thanked his students for asking about him.
His only few words that things can be back to normal is a comfort and a profound teaching for the kind of perspective we should have in our everyday living.
His only few words that things can be back to normal is a comfort and a profound teaching for the kind of perspective we should have in our everyday living.
Wednesday, May 14, 2008
Tunga Lhamo
Tunga Lhamo, the cat we adopted from Khadiravana, happily stays in her new home in Nonthaburi. She is still a wild cat. She loves to play with little frogs. We are training her not to kill insects and other animals.
Tunga on Yontan's stomach.
Tunga on Yontan's stomach.
Life Is Short and Death Can Be Sudden
Many people, paticularly young ones often take it for granted thinking that we will live long and death will not occur to us fast. But in fact, life is very short and death can be sudden. It's imperative to prepare for it now. The quake is a great lesson for all of us.
A young student once asked me why I thought death was suffering. She said when we die, we just lose consciousness and there's nothing after that.
The moment of death is one of the most traumatic and frightening experiences beings ever experience. No matter whether the dying moment is sudden or chronic, suffering and pain are there. When consciousness leaves the body, it still has feelings and emotions. It still experiences pain, loneliness and feels angry, hungry, thirsty, etc. Imagine your naked self without a cover body. Imagine wandering mind travelling here and there without a purpose and having no home to stay, having no one to take care of, to cling on to.
During bardo period of about 49 days, Tibetans will think of the deceased with great compassion. Whatever they say or do is towards making merit for them so that they will be liberated in bardo, or gain a rebirth in Sukhavati.
ชีวิตนี้สั้นนักและความตายก็สามารถเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว อย่าคิดว่าเราอายุยังน้อย ยังอยู่ได้อีกนาน เราไม่รู้หรอกว่าเมื่อไหร่ความตายจะมาถึง ขอให้เราทำทุกวินาทีให้ดีที่สุดและอย่าประมาทในการเตรียมตัวตาย ขอให้เราถือเรื่องแผ่นดินไหวเป็นบทเรียนทางธรรมอันยิ่งใหญ่
นิสิตคนหนึ่งเคยถามดิฉันว่าทำไมอาจารย์ถึงบอกว่าความตายเป็นทุกข์ เธอบอกว่าเมื่อเราตายไป เราก็หมดความรู้สึกนึกคิด ไม่มีอะไรเหลือให้เจ็บปวด
ขณะกำลังตายเป็นประสบการณ์ที่น่ากลัวที่สุดประสบการณ์หนึ่งของชีวิตสัตว์ทั้งหลาย ไม่ว่าชั่วขณะนั้นจะเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วหรือกินเวลานาน ทุกชีวิตประสบความทุกข์และความเจ็บปวด เมื่อวิญญาณออกจากร่าง วิญญาณยังคงรับรู้ รู้เจ็บ รู้หิว โกรธ โศกเศร้า ลองนึกถึงตัวเราที่ไม่มีร่างห่อหุ้ม นึกถึงจิตที่เร่ร่อนไปขาดจุดหมาย ไม่มีบ้านให้อยู่ ไม่มีใครดูแล ไม่มีใครให้ยึดเป็นที่พึ่ง
ช่วงบาร์โด 49 วัน ชาวทิเบตจะนึกถึงผู้ตายด้วยความกรุณาอย่างมาก ไม่ว่าพวกเขาจะพูดหรือทำอะไร ก็จะเป็นไปเพื่อการทำบุญกุศล เพื่อให้ผู้ตายได้เข้าถึงการหลุดพ้นในบาร์โดหรือได้เกิดในดินแดนสุขาวดี
A young student once asked me why I thought death was suffering. She said when we die, we just lose consciousness and there's nothing after that.
The moment of death is one of the most traumatic and frightening experiences beings ever experience. No matter whether the dying moment is sudden or chronic, suffering and pain are there. When consciousness leaves the body, it still has feelings and emotions. It still experiences pain, loneliness and feels angry, hungry, thirsty, etc. Imagine your naked self without a cover body. Imagine wandering mind travelling here and there without a purpose and having no home to stay, having no one to take care of, to cling on to.
During bardo period of about 49 days, Tibetans will think of the deceased with great compassion. Whatever they say or do is towards making merit for them so that they will be liberated in bardo, or gain a rebirth in Sukhavati.
ชีวิตนี้สั้นนักและความตายก็สามารถเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว อย่าคิดว่าเราอายุยังน้อย ยังอยู่ได้อีกนาน เราไม่รู้หรอกว่าเมื่อไหร่ความตายจะมาถึง ขอให้เราทำทุกวินาทีให้ดีที่สุดและอย่าประมาทในการเตรียมตัวตาย ขอให้เราถือเรื่องแผ่นดินไหวเป็นบทเรียนทางธรรมอันยิ่งใหญ่
นิสิตคนหนึ่งเคยถามดิฉันว่าทำไมอาจารย์ถึงบอกว่าความตายเป็นทุกข์ เธอบอกว่าเมื่อเราตายไป เราก็หมดความรู้สึกนึกคิด ไม่มีอะไรเหลือให้เจ็บปวด
ขณะกำลังตายเป็นประสบการณ์ที่น่ากลัวที่สุดประสบการณ์หนึ่งของชีวิตสัตว์ทั้งหลาย ไม่ว่าชั่วขณะนั้นจะเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วหรือกินเวลานาน ทุกชีวิตประสบความทุกข์และความเจ็บปวด เมื่อวิญญาณออกจากร่าง วิญญาณยังคงรับรู้ รู้เจ็บ รู้หิว โกรธ โศกเศร้า ลองนึกถึงตัวเราที่ไม่มีร่างห่อหุ้ม นึกถึงจิตที่เร่ร่อนไปขาดจุดหมาย ไม่มีบ้านให้อยู่ ไม่มีใครดูแล ไม่มีใครให้ยึดเป็นที่พึ่ง
ช่วงบาร์โด 49 วัน ชาวทิเบตจะนึกถึงผู้ตายด้วยความกรุณาอย่างมาก ไม่ว่าพวกเขาจะพูดหรือทำอะไร ก็จะเป็นไปเพื่อการทำบุญกุศล เพื่อให้ผู้ตายได้เข้าถึงการหลุดพ้นในบาร์โดหรือได้เกิดในดินแดนสุขาวดี
Tuesday, May 13, 2008
Special Visakhapuja Prayer and Meditation for Disaster Victims
Special Visakhapuja Prayer and Meditation to Generate Love and Compassion to the Victims of the Natural Disasters in China and Myanmar
The Thousand Stars Foundation is organizing a special prayer and meditation on Visakhapuja day, which this year falls on Monday May 19, 2008 at the foundation house, Ladprao Road. Both Thai and non-Thai Buddhists are welcome.
We will generate love and compassion to all bardo beings, particularly those who were killed in the earth quake and cyclone disasters. We'll also pray for the sake of the victims' relatives and pray for peace and harmony between man and man, man and animals, and man and nature.
What to bring (optional):
1. Offerings to Buddhas such as flower, fruit, incense, candle, cookies, biscuits or others which contain no meat, drinks (e.g., fruit juices, tea),
2. Burnt offerings to bardo beings such as cookies, biscuits or others which contain no meat and tiny pieces of cloth in various colors,
3. Vegetarian lunch
It would be helpful in term of preparation if we know in advance who is joining the prayer. Please email 1000tara@gmail.com to confirm your participation.
Program:
8.00-10.00 hrs.
Prostrations, refuge and bodhicitta recitations
Meditation and Prayer to Buddha Sakyamuni
Prayer to Shardza Tashi Gyaltsen Rinpoche who obtained rainbow body
Guru Padmasambhava Sadhana and praises to Guru Namsum
Recitation of Guru Namsum mantra
Recitation of Guru Padmasambhava mantra
Recitation of Chenrezig mantra
Recitation of the six realm beings mantra
Dedication of merit
10-10.30 hrs.
Tea break
10.30-13.00 hrs.
Tara Sadhana and praise to Twenty-one Taras
Recitation of Green Tara mantra
Recitation of White Tara mantra
Prayer and offerings to Palden Lhamo (Shri Devi) and dharmapalas
Recitation of Palden Lhamo mantra
Chod (body offering)
Burnt offering for bardo beings
Recitation of the six realm beings mantra
Recitation of the six realm Buddhas mantra
Sukhavati Monlam (aspiration)
Dedication of merit
13.00-14.00 hrs.
Vegetarian lunch (please bring lunch to share with each other)
การสวดภาวนาเนื่องในวันวิสาขบูชาและการสวดแผ่เมตตาแด่ผู้เคราะห์ร้ายจากเหตุการณ์ภัยพิบัติเนื่องจากแผ่นดินไหวในจีนและพายุไซโคลนในพม่า วันจันทร์ที่ 19 พฤษภาคม 2551 เวลา 8.00-13.00 น. ณ บ้านมูลนิธิ ซอยลาดพร้าว 11
เราจะแผ่ความรักความเมตตาให้ผู้เสียชีวิตจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นและสวดมนตร์ให้ผู้รอดชีวิตและญาติผู้เสียชีวิตและสวดภาวนาเพื่อสันติภาพระหว่างมนุษย์กับมนุษย์ มนุษย์กับสัตว์เดรัจฉาน และมนุษย์กับธรรมชาติ
ผู้สนใจ กรุณาอีเมล์ 1000tara@gmail.com
ท่านสามารถนำอาหารต่อไปนี้มาร่วมงาน (ถ้าไม่สะดวก ไม่เป็นไร)
1. เครื่องบูชาแด่พระพุทธเจ้าทั้งหลาย เช่น ดอกไม้ ผลไม้ ธูป เทียน ขนมคุ๊กกี้ ขนมปังกรอบ หรืออื่นๆ ที่ไม่ใช่เนื้อสัตว์ เครื่องดื่ม เช่น ชากล่อง น้ำผลไม้
2. อาหารที่จะนำไปเผา เช่น ขนมต่างๆที่ไม่มีเนื้อสัตว์เจือปน เศษผ้าหลายสีตัดเป็นช้ินเล็กๆ
3. อาหารมังสะวิรัติเพื่อรับประทานร่วมกัน
The Thousand Stars Foundation is organizing a special prayer and meditation on Visakhapuja day, which this year falls on Monday May 19, 2008 at the foundation house, Ladprao Road. Both Thai and non-Thai Buddhists are welcome.
We will generate love and compassion to all bardo beings, particularly those who were killed in the earth quake and cyclone disasters. We'll also pray for the sake of the victims' relatives and pray for peace and harmony between man and man, man and animals, and man and nature.
What to bring (optional):
1. Offerings to Buddhas such as flower, fruit, incense, candle, cookies, biscuits or others which contain no meat, drinks (e.g., fruit juices, tea),
2. Burnt offerings to bardo beings such as cookies, biscuits or others which contain no meat and tiny pieces of cloth in various colors,
3. Vegetarian lunch
It would be helpful in term of preparation if we know in advance who is joining the prayer. Please email 1000tara@gmail.com to confirm your participation.
Program:
8.00-10.00 hrs.
Prostrations, refuge and bodhicitta recitations
Meditation and Prayer to Buddha Sakyamuni
Prayer to Shardza Tashi Gyaltsen Rinpoche who obtained rainbow body
Guru Padmasambhava Sadhana and praises to Guru Namsum
Recitation of Guru Namsum mantra
Recitation of Guru Padmasambhava mantra
Recitation of Chenrezig mantra
Recitation of the six realm beings mantra
Dedication of merit
10-10.30 hrs.
Tea break
10.30-13.00 hrs.
Tara Sadhana and praise to Twenty-one Taras
Recitation of Green Tara mantra
Recitation of White Tara mantra
Prayer and offerings to Palden Lhamo (Shri Devi) and dharmapalas
Recitation of Palden Lhamo mantra
Chod (body offering)
Burnt offering for bardo beings
Recitation of the six realm beings mantra
Recitation of the six realm Buddhas mantra
Sukhavati Monlam (aspiration)
Dedication of merit
13.00-14.00 hrs.
Vegetarian lunch (please bring lunch to share with each other)
การสวดภาวนาเนื่องในวันวิสาขบูชาและการสวดแผ่เมตตาแด่ผู้เคราะห์ร้ายจากเหตุการณ์ภัยพิบัติเนื่องจากแผ่นดินไหวในจีนและพายุไซโคลนในพม่า วันจันทร์ที่ 19 พฤษภาคม 2551 เวลา 8.00-13.00 น. ณ บ้านมูลนิธิ ซอยลาดพร้าว 11
เราจะแผ่ความรักความเมตตาให้ผู้เสียชีวิตจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นและสวดมนตร์ให้ผู้รอดชีวิตและญาติผู้เสียชีวิตและสวดภาวนาเพื่อสันติภาพระหว่างมนุษย์กับมนุษย์ มนุษย์กับสัตว์เดรัจฉาน และมนุษย์กับธรรมชาติ
ผู้สนใจ กรุณาอีเมล์ 1000tara@gmail.com
ท่านสามารถนำอาหารต่อไปนี้มาร่วมงาน (ถ้าไม่สะดวก ไม่เป็นไร)
1. เครื่องบูชาแด่พระพุทธเจ้าทั้งหลาย เช่น ดอกไม้ ผลไม้ ธูป เทียน ขนมคุ๊กกี้ ขนมปังกรอบ หรืออื่นๆ ที่ไม่ใช่เนื้อสัตว์ เครื่องดื่ม เช่น ชากล่อง น้ำผลไม้
2. อาหารที่จะนำไปเผา เช่น ขนมต่างๆที่ไม่มีเนื้อสัตว์เจือปน เศษผ้าหลายสีตัดเป็นช้ินเล็กๆ
3. อาหารมังสะวิรัติเพื่อรับประทานร่วมกัน
Earthquake in Chengdu
Several friends called and sent me email and SMS to check about Lhasray Rinpoche. We called him last night. Rinpoche is doing well. The epicenter of the quake was about 90 kms. from where his family lives and the city center of Chengdu. In a day or two I'll call him again to convey his Thai students' regards and concerns. The Thai consulate in Chengdu was also not affected by the quake.
A natural disaster like this not only ends up with deaths and injuries but mental suffering of the relatives and survivals. These days we should remember the victims both in China and Myanmar with great compassion. Recite Mani or Tara mantra as many as possible, meditate and generate our loving kindness toward them, and pray for their rebirths in Sukhavati.
ภัยธรรมชาติคือความสูญเสียอันยิ่งใหญ่ คือความตายที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน ผู้ตายไม่มีโอกาสได้เตรียมจิต ไม่มีโอกาสได้กล่าวคำอำลาใดๆ ไม่มีเวลาแม้แต่จะนึกถึงพระให้คุ้มครอง ขอวิญญาณทั้งหลายจงไปดี อย่าได้ทุกข์โศก อย่าได้อาลัยชีวิตที่จากมาที่เหมือนเงาในน้ำ กายมีอยู่แล้วดับไป แต่จิตที่ยังดำรงอยู่ต้องการการดูแลรักษา ขอดวงวิญญาณทุกดวงได้ไปเกิดในดินแดนสุขาวดีของพระอมิตาภะ ได้ฟังธรรมเทศนาจากพระองค์และเข้าถึงพระสัมมาสัมโพธิญาณ
A natural disaster like this not only ends up with deaths and injuries but mental suffering of the relatives and survivals. These days we should remember the victims both in China and Myanmar with great compassion. Recite Mani or Tara mantra as many as possible, meditate and generate our loving kindness toward them, and pray for their rebirths in Sukhavati.
ภัยธรรมชาติคือความสูญเสียอันยิ่งใหญ่ คือความตายที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน ผู้ตายไม่มีโอกาสได้เตรียมจิต ไม่มีโอกาสได้กล่าวคำอำลาใดๆ ไม่มีเวลาแม้แต่จะนึกถึงพระให้คุ้มครอง ขอวิญญาณทั้งหลายจงไปดี อย่าได้ทุกข์โศก อย่าได้อาลัยชีวิตที่จากมาที่เหมือนเงาในน้ำ กายมีอยู่แล้วดับไป แต่จิตที่ยังดำรงอยู่ต้องการการดูแลรักษา ขอดวงวิญญาณทุกดวงได้ไปเกิดในดินแดนสุขาวดีของพระอมิตาภะ ได้ฟังธรรมเทศนาจากพระองค์และเข้าถึงพระสัมมาสัมโพธิญาณ
Monday, May 12, 2008
A Day's Visit to Khadiravana (1)
Thursday May 8, 2008
Ajarn Lek, Bo, Yontan and I went to Khadiravana together. The purpose of the visit is to see how we can go about doing organic farming there. Ajarn Lek has had invaluable experience on the topic over a course of 30 years or so.
The same day my mother came with 200 fuang fa and one Leela wadee. She was waiting for me for 2 hours. When I saw her, her face was full of mosquito bites. But she looked very happy. She got along well with Ajarn Lek. Both of them walked for nearly 800 meters from where the Vasutara is being built to the banyan tree at the back.
Mother's leela wadee
Khadiravana looks tidy and beautiful with mother's fuang fa.
Ajarn Lek, Bo, Yontan and I went to Khadiravana together. The purpose of the visit is to see how we can go about doing organic farming there. Ajarn Lek has had invaluable experience on the topic over a course of 30 years or so.
The same day my mother came with 200 fuang fa and one Leela wadee. She was waiting for me for 2 hours. When I saw her, her face was full of mosquito bites. But she looked very happy. She got along well with Ajarn Lek. Both of them walked for nearly 800 meters from where the Vasutara is being built to the banyan tree at the back.
Mother's leela wadee
Khadiravana looks tidy and beautiful with mother's fuang fa.
A Day's Visit to Khadiravana (2)
Vasutara Meditation Hall under construction
Toilets behind the hall
Special banyan tree - natural meditation rock in the Dzogchen zone
The first Mantra stupa after 14 months.
Mango grove in the front section of Khadiravana after the area was mown the other day.
Hang Nok Yung - local tree in bloom
Peculiar rock on our land.
Yontan - always cheerful and happy at Khadiravana
Yontan and I posted with my mother, Ajarn Lek and Khun Prachum.
Mountains at the back
Khadiravana neighbor's pineapple
Bo is collecting more footage.
Bhutan Event in Memory
Yesterday's Bhutan event turned out to be one of the most interesting and happiest events of our Foundation.
Thanks to our speaker John Johnston, our MC in need Bo, our guest speaker Dr. Pema, our dance artist Tam, Carleton Cole from the Nation, Shane and his Serindia book display and sale team, Jick, Nuch and particularly Miao for her untiring efforts in creating this event.
The Foundation is grateful to K. Pranee Daraprasertkul for giving us glasses, utensils and an umbrella. These will be very useful when we organize next events.
John gave an informative talk on Bhutanese sacred art.
Bo, our moderator in need.
Dr. Pema is studying gynecology at Siriraj Hospital. She gave a brief introduction on Bhutan for us.
Dr. Kittirat from Siriraj, one of the foundation's advisors presented the speaker with a token of appreciation.
--------
Impression from K. Pranee:
ก่อนไปร่วมงานที่มูลนิธิ ตัดสินใจว่าต้องเคลียร์ทุกเรื่องให้ลงตัว เพื่อไปร่วมงานและร่วมสมทบทุนในกิจกรรมต่างๆของมูลนิธิ (ตั้งใจอุทิศเป็นอานิสงส์ให้คุณแม่ที่เสียชีวิต ครบ 100 วันในวันที่ 13/5/51)
ก่อนออกเดินทาง นึกภาพมูลนิธิจาก blog ของอาจารย์ที่ post ไว้ พอไปถึงที่นั่น ภาพที่เห็นเหมือนกับภาพตัวเองที่ได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกของมูลนิธิแห่งหนึ่ง เมื่อ 20 ปีที่แล้ว ที่ตัวเรามีหน้าที่ในการจัดเบาะนั่ง (เหมือนที่นี่) เครื่องเสียง ไม่โครโฟน (ผู้บรรยาย) ตอนนั้นยังไม่มี Note book เมื่อเห็นน้องเหมียวทำหน้าที่นี้แล้ว ก็รู้สึกเหมือนตัวเราย้อนกลับไปสู่อดีตอีกครั้ง...
การไปร่วมงานครั้งนี้ เหมือนตัวเราได้ recharge battery ของจิต แม้หัวข้อบรรยายไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องทิเบตที่เราสนใจ แต่บรรยากาศต่างๆ ความรู้สึกดีๆ ความอบอุ่นในมิตรภาพที่ได้รับ...ทำให้กลับมาบ้านด้วยความรู้สึกเป็นสุขใจและได้อ่านเอกสารของมูลนิธิฉบับย้อนหลังก่อนนอน ทำให้รู้ว่าตัวเราคงต้องศึกษาเรื่องราวต่างๆอีกมากมาย
ขอบคุณค่ะ ที่มีโอกาสได้พบมิตรภาพอันอบอุ่นทางจิตค่ะ
My impression:
เมื่อทุกคนกลับไปหมดแล้ว นึกถึงสิ่งดีๆที่เกิดขึ้น ความสุข รอยยิ้มที่ปรากฏบนใบหน้าของเพื่อนๆทั้งไทยและต่างประเทศ รวมทั้งขนม ของว่างที่แสนอร่อย นึกถึงลูกกบตัวเล็กๆที่กระโดดไปอยู่บนรองเท้าของผู้มาร่วมงานคนหนึ่ง ฉันช้อนมันขึ้นมาบนฝ่ามือ นำมันไปปล่อยท่ามกลางสายฝนที่ชุ่มช่ำ ขอความรักและความสุขแพร่ไปในอากาศ ขอทะเลแห่งความทุกข์เหือดแห้งหายไป...
Thanks to our speaker John Johnston, our MC in need Bo, our guest speaker Dr. Pema, our dance artist Tam, Carleton Cole from the Nation, Shane and his Serindia book display and sale team, Jick, Nuch and particularly Miao for her untiring efforts in creating this event.
The Foundation is grateful to K. Pranee Daraprasertkul for giving us glasses, utensils and an umbrella. These will be very useful when we organize next events.
John gave an informative talk on Bhutanese sacred art.
Bo, our moderator in need.
Dr. Pema is studying gynecology at Siriraj Hospital. She gave a brief introduction on Bhutan for us.
Dr. Kittirat from Siriraj, one of the foundation's advisors presented the speaker with a token of appreciation.
--------
Impression from K. Pranee:
ก่อนไปร่วมงานที่มูลนิธิ ตัดสินใจว่าต้องเคลียร์ทุกเรื่องให้ลงตัว เพื่อไปร่วมงานและร่วมสมทบทุนในกิจกรรมต่างๆของมูลนิธิ (ตั้งใจอุทิศเป็นอานิสงส์ให้คุณแม่ที่เสียชีวิต ครบ 100 วันในวันที่ 13/5/51)
ก่อนออกเดินทาง นึกภาพมูลนิธิจาก blog ของอาจารย์ที่ post ไว้ พอไปถึงที่นั่น ภาพที่เห็นเหมือนกับภาพตัวเองที่ได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกของมูลนิธิแห่งหนึ่ง เมื่อ 20 ปีที่แล้ว ที่ตัวเรามีหน้าที่ในการจัดเบาะนั่ง (เหมือนที่นี่) เครื่องเสียง ไม่โครโฟน (ผู้บรรยาย) ตอนนั้นยังไม่มี Note book เมื่อเห็นน้องเหมียวทำหน้าที่นี้แล้ว ก็รู้สึกเหมือนตัวเราย้อนกลับไปสู่อดีตอีกครั้ง...
การไปร่วมงานครั้งนี้ เหมือนตัวเราได้ recharge battery ของจิต แม้หัวข้อบรรยายไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องทิเบตที่เราสนใจ แต่บรรยากาศต่างๆ ความรู้สึกดีๆ ความอบอุ่นในมิตรภาพที่ได้รับ...ทำให้กลับมาบ้านด้วยความรู้สึกเป็นสุขใจและได้อ่านเอกสารของมูลนิธิฉบับย้อนหลังก่อนนอน ทำให้รู้ว่าตัวเราคงต้องศึกษาเรื่องราวต่างๆอีกมากมาย
ขอบคุณค่ะ ที่มีโอกาสได้พบมิตรภาพอันอบอุ่นทางจิตค่ะ
My impression:
เมื่อทุกคนกลับไปหมดแล้ว นึกถึงสิ่งดีๆที่เกิดขึ้น ความสุข รอยยิ้มที่ปรากฏบนใบหน้าของเพื่อนๆทั้งไทยและต่างประเทศ รวมทั้งขนม ของว่างที่แสนอร่อย นึกถึงลูกกบตัวเล็กๆที่กระโดดไปอยู่บนรองเท้าของผู้มาร่วมงานคนหนึ่ง ฉันช้อนมันขึ้นมาบนฝ่ามือ นำมันไปปล่อยท่ามกลางสายฝนที่ชุ่มช่ำ ขอความรักและความสุขแพร่ไปในอากาศ ขอทะเลแห่งความทุกข์เหือดแห้งหายไป...
Subscribe to:
Posts (Atom)
